Εκπαιδεύοντας τον ΣΥΡΙΖΑ: Το παράδειγμα του Ελληνικού

Εκπαιδεύοντας τον ΣΥΡΙΖΑ: Το παράδειγμα του Ελληνικού


Την ώρα που η κυβέρνηση αποτυγχάνει στο πλέον κομβικό ζήτημα της περιόδου που διανύουμε (στην διαχείριση της πανδημίας) και που η πλειοψηφία των πολιτών αντιδρά ανοιχτά, ο ΣΥΡΙΖΑ όχι μόνο δεν παίρνει κεφάλι αλλά, ακόμα χειρότερα, εξακολουθεί να παραμένει μη εντοπίσιμος σε κρίσιμους μαζικούς χώρους, να μένει πίσω στις δημοσκοπήσεις και να βλέπει το, κατά τον ίδιο, ισχυρό του χαρτί, τον πρόεδρο του κόμματος, να υπολείπεται δραματικά στο δημοσκοπικό ερώτημα της καταλληλότητας για την θέση του πρωθυπουργού.
Κέρδισε ή έχασε ο «γνωστός» απεργός πείνας;

Κέρδισε ή έχασε ο «γνωστός» απεργός πείνας;



Κέρδισε ή έχασε ο «γνωστός» απεργός πείνας; Το αίτημά του δεν ικανοποιήθηκε. Η κυβέρνηση δεν υποχώρησε ή δεν «εκβιάστηκε», όπως λέει η ίδια, παρότι ο απεργός έφτασε ένα βήμα πριν τον θάνατο. Τα στελέχη και οι οπαδοί της πανηγυρίζουν. Αυτό θα έχει επιπτώσεις, τόσο στη στάση της από δω και στο εξής, αναμφίβολα πιο σκληρή και άτεγκτη. Όσο και στην αντιμετώπιση παρόμοιων αγώνων στο μέλλον. Μέχρι τώρα το κράτος υποχωρούσε ή ερχόταν σε κάποιο συμβιβασμό ώστε να μην πεθάνει ο κρατούμενος.
 
Η προβληματική κατανόηση μιας έρευνας – Τι ισχύει άραγε για τις διαδηλώσεις;

Η προβληματική κατανόηση μιας έρευνας – Τι ισχύει άραγε για τις διαδηλώσεις;



Στο πλαίσιο της “Ώρας του Πρωθυπουργού”, στη συνεδρίαση της 12ης Μαρτίου 2021, και περίπου στο 17ο λεπτό της απάντησης του Κυριάκου Μητσοτάκη στην ερώτηση του αρχηγού της αξιωματικής αντιπολίτευσης σχετικά με τα πρόσφατα φαινόμενα βίας και αυθαιρεσίας της αστυνομίας, έγινε αναφορά σε μια έρευνα του Πανεπιστημίου Humboldt, όπως ειπώθηκε. Επικαλούμενος την έρευνα αυτή, ο πρωθυπουργός επιχειρηματολόγησε ότι ο κορονοϊός μεταδίδεται με τις διαδηλώσεις διαμαρτυρίας. Επίσης, με λίγα λόγια, ο πρωθυπουργός ισχυρίστηκε ότι το κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης συμβάλλει στην διασπορά του κορονοϊού επειδή υποστηρίζει τις διαδηλώσεις διαμαρτυρίας για την αστυνομική καταστολή.
Άσκοπη κυβέρνηση

Άσκοπη κυβέρνηση

Έχουμε φτάσει στο σημείο μίας τραγικής απάθειας, στο σημείο που η αποτυχία μέτρων που ανακοινώνονται είναι προδιαγεγραμμένη και η ανακοίνωσή τους γίνεται απλά για τον περίγελο στα κοινωνικά δίκτυα και για να δυσκολέψει λίγο παραπάνω η καθημερινότητα. Για μία σημαντική μερίδα των πολιτών, η κυβερνητική και κυρίως, η επιστημονική διαχείριση της πανδημίας έχουν χάσει κάθε ίχνος σοβαρότητας. Ίσως να υπερβάλλω, ίσως όντως αυτό που χρειαζόμασταν να ήταν να πηγαίνουμε στο σούπερ μάρκετ που βρίσκεται εντός δύο χιλιομέτρων και ίσως ένας πολίτης που δεν πάει με τα πόδια να αθληθεί να κολλάει κορονοϊό στο αμάξι του.
Εμβολιο: Κάτι κάνουμε στραβά, πολύ στραβά. Οι εμβολιασμοί καθυστερούν χαρίζοντας χρόνο στον κορωνοϊό να μεταλλαχθεί

Εμβολιο: Κάτι κάνουμε στραβά, πολύ στραβά. Οι εμβολιασμοί καθυστερούν χαρίζοντας χρόνο στον κορωνοϊό να μεταλλαχθεί


Εχουμε μία γιγάντια αποθήκη με πυρομαχικά, γύρω της έχει πιάσει φωτιά κι εμείς πανηγυρίζουμε για το γεγονός ότι σε λίγο, με πολύ κόπο, θα κατορθώσουμε να ασφαλίσουμε μια μικρή γωνιά. Κάπως έτσι ηχούν οι υποσχέσεις της ΕΕ, των ΗΠΑ και της Βρετανίας ότι ως τα τέλη του καλοκαιριού θα έχει εμβολιαστεί το σύνολο του ενήλικου πληθυσμού τους. Θα είναι μια αξιοθαύμαστη προσπάθεια, ίσως τόσο αξιοθαύμαστη όσο μία τρύπα στο νερό. Με τα τωρινά δεδομένα, πολλές χώρες του κόσμου δεν πρόκειται να δουν εμβόλιο πριν το 2022 και οι εμβολιασμοί των κατοίκων τους, στην καλύτερη περίπτωση, δεν πρόκειται να ολοκληρωθούν ως το 2024.
 
Υγεία: Το τίμημα της κοινωνικής ανισότητας

Υγεία: Το τίμημα της κοινωνικής ανισότητας


Υγεία: Το τίμημα της κοινωνικής ανισότητας
Δυο εκθέσεις, μία από τις ΗΠΑ και μία από την Αγγλία έρχονται να υπογραμμίσουν τον βαθμό στον οποίο η κοινωνική ανισότητα μεταφράζεται και σε ανισότητα στην υγεία
Εκάλη- Τέξας    Ο χιονιάς, το δράμα του κ. Μάνου και η τραγωδία της Αμερικής

Εκάλη- Τέξας Ο χιονιάς, το δράμα του κ. Μάνου και η τραγωδία της Αμερικής

Του Πέτρου Παπακωνσταντίνου

Μέχρι την περασμένη εβδομάδα, η ζωή δεν ήταν και τόσο σκληρή με τον κ. Στέφανο Μάνο. Πρόεδρος του ΣΕΒ ο παππούς του, ιδιοκτήτρια της βιομηχανίας “Αλλατίνη” η μητέρα του, διευθυντής του Ευαγγελισμού ο πατέρας του. Μετά τις σπουδές του στη Ζυρίχη και το Χάρβαρντ, δεν δυσκολεύτηκε να βρει δουλειά. Ανέλαβε την οικογενειακή επιχείρηση προτού πουλήσει τις μετοχές του και αφοσιωθεί, ζάπλουτος πια, στην πολιτική. Ως υπουργός του Κωνσταντίνου Μητσοτάκη, υπερασπίστηκε το περιβάλλον με εμβληματικά μέτρα, όπως η επιβολή κεφαλικού φόρου 50 δραχμών στη βενζίνη- τότε ήταν που γνώρισε μέρες δόξας το σύνθημα “καλύτερα παπάκι, παρά με Μητσοτάκη”. Αλλά το μεγάλο πάθος του ήταν το λιγότερο κράτος. Μπροστά του, ακόμη και η Μάργκαρετ Θάτσερ φάνταζε κρυπτοσοσιαλίστρια. Ξανά και ξανά έλεγε ότι αυτός ο τόπος δεν θα δει άσπρη μέρα αν δεν απολυθούν 400.000 δημόσιοι υπάλληλοι. Οι εκπαιδευτικοί του δημοσίου ήταν ο αγαπημένος του στόχος. Υποστήριζε εντελώς σοβαρά ότι πρέπει να μειωθούν από 170.000 σε 50.000 κι ότι αυτό δεν θα βλάψει κανέναν, όπως κατά τη γνώμη του υποδήλωνε το παράδειγμα της Φινλανδίας.
Οι ιδιωτικοποιήσεις μεγαλύτερη απειλή από τη Μήδεια

Οι ιδιωτικοποιήσεις μεγαλύτερη απειλή από τη Μήδεια

 Λεωνίδας Βατικιώτης
Από τη Δευτέρα 15 Φεβρουαρίου, όταν ξεκίνησαν οι πρώτες διακοπές ηλεκτρικού ρεύματος, η Ελλάδα περνάει από το… ταμείο. Όχι για να πληρώσει την κακοκαιρία· και σιγά την κακοκαιρία άλλωστε, χιονόπτωση διάρκειας μίας ημέρας, αναμενόμενη εδώ και δύο εβδομάδες. Η Ελλάδα περνάει από το ταμείο για να πληρώσει το κόστος των ιδιωτικοποιήσεων που έχουν διαβρώσει, σε βαθμό ακυρώσεως για εξαιρετικές περιπτώσεις όπως μια κακοκαιρία, τη λειτουργία όλων των πάλαι ποτέ δημόσιων οργανισμών!