Σπύρος Σακελλαρόπουλος

Βίντεο από τη συνέντευξή  μου στην εκπομπή militaire και στο δημοσιογράφο Πάρη Καρβουνόπουλο για το ζήτημα της κατάστασης στην τριτοβάθμια εκπαίδευση

Ομιλία μου με θέμα "Κύπριοι Κομμουνιστές στην ΕΣΣΔ του Μεσοπολέμου" που πραγματοποιήθηκε στο πλαίσιο του συνεδρίου "Οι άλλες ιστορίες της Αριστεράς" που διοργάνωσε το Ίδρυμα Ρόζα Λούξεμπουργκ

Συνέντευξή μου στο δημοσιογράφο Πάρη Καρβουνόπουλο για το militaire 

Συνέντευξή μου στο δημοσιόγραφο Μιχάλη Μιχαήλ για την εκπομπή Ιστορικές Διαδρομές στον  ρ/σ Άστρα της Κϋπρου σχετικά με  τη θεωρία του Ιμπεριαλισμού και τη μεθοδολογία της Ιστορίας

Συνέντευξή μου στο δημοσιογράφο Χρήστο Μιχάλαρο για την πολιτική συγκυρία στην Ελλάδα για την εκπομπή Μεσημέρι και Κάτι στο κανάλι Sigma της Κύπρου

Συνέντευξή μου στο δημοσιογράφο Πάρη Καρβουνόπουλο για το militaire

Νεπάλ: Το «γαϊτανάκι» των πολιτικών αλλαγών, η διαφθορά, η φτώχεια και το τοπίο μετά την εξέγερση των νέων

Συνέντευξη μου για τις εξελίξεις στο Νεπάλ στη δημοσιογράφο Δέσποινα Ιωαννίδου για τα Μακεδονικά Νέα.

Συνέντευξη μου στο δημοσιογράφο Κώστα Ράπτη για την εκπομπή "Δεν είναι αυτές ειδήσεις" στον 9'84 σχετικά με τις πρόσφατες εξελίξεις στο Νεπάλ

Συνέντευξη μου στο δημοσιογράφο Πάρη Καρβουνόπουλο και στο militaire με αφορμή την επέτειο των 73 χρόνων από την εκτέλεση των Μπελογιάννη, Αργυριάδη, Καλούμενου και Μπάτση.

ΣΠΥΡΟΣ ΣΑΚΕΛΑΡΟΠΟΥΛΟΣ
Το άρθρο αυτό ασχολείται με την αντίκρουση της επιχειρηματολογίας που έχουν αρθρώσει στελέχη της κυβέρνησης Σύριζα επιχειρώντας να δικαιολογήσουν την μη εφαρμογή της λαϊκής εντολής που είχαν για την κατάργηση των μνημονιακών πολιτικών.

της Όλγας Μοσχοχωρίτου
Το ασθενοφόρο με τη σειρήνα του στη διαπασών, είχε μπλοκάρει στην κίνηση της Δροσοπούλου, παραμονές Χριστουγέννων, 7 το απόγευμα, μ’ ένα ψιλόβροχο να νοτίζει τα πεζοδρόμια και το οδόστρωμα και τον κόσμο της παλιάς αυτής γειτονιάς να παλεύει ανάμεσα στις σακούλες με τα τελευταία ψώνια και τις ομπρέλες που ο νοτιάς γύριζε ανάποδα.

Παρέμβασή μου για τις τρέχουσες πολιτικές εξελίξεις στην Ελλάδα στο κυπριακό κανάλι Sigma στην εκπομπή του Χρήστου Μιχάλαρου "Μεσημέρι και κάτι"
Από το 1.23.30'' μέχρι το 1.30.30''

Ομιλία μου με θέμα "Η αριστερά στην Ευρώπη (και όχι μόνο) σε ένα κρίσιμο σταυροδρόμι" στο πλαίσιο της εκδήλωσης  "Η Αριστερά στο παγκόσμιο σκηνικό του 21ου αιώνα" που πραγματοποιήθκε στις 9/11/24 και διοργανώθηκε από τον Ινστιτούτο Επιστημονικών Ερευνων Προμηθέας και από το ΑΚΕΛ

https://www.militaire.gr/militaire-channel/

Ομιλία μου για την  τουρκική εισβολή  11/8/24

Συνέντευξή μου για τα 50 χρόνια από τη Μεταπολίτευση

ΘΑΝΑΣΗΣ ΣΚΑΜΝΑΚΗΣ
Η παράσταση της Ορέστειας στην Επίδαυρο από το Εθνικό Θέατρο, σε σκηνοθεσία του Θόδωρου Τερζόπουλου, την περασμένη Παρασκευή 12 και το Σάββατο 13 Ιουλίου είχε εξαιρετικό ενδιαφέρον αυτή καθεαυτή αλλά και εξ αιτίας των αντιδράσεων του κοινού.

Παναγιώτης Σωτήρης
Έφυγε από τη ζωή, σε ηλικία 88 ετών, ο ιδρυτής των εκδόσεων La fabrique, του γαλλικού εκδοτικού οίκου που είναι συνώνυμος με τη ριζοσπαστική ανατρεπτική σκέψη

Θάνος Καμήλαλης
H επίθεση Ισραήλ και ΗΠΑ στο Ιράν θα έπρεπε να προκαλέσει μια πολύ σοβαρή, ψύχραιμη αλλά έκτακτη συζήτηση για τον ρόλο της Ελλάδας, την εμπλοκή της στις όλο και εντεινόμενες πολεμικές συγκρούσεις στον πλανήτη και τις προτεραιότητες της ελληνικής κυβέρνησης. Αντί γι αυτό, μέρα με τη μέρα φαίνεται πώς στη δημόσια συζήτηση κυριαρχούν οι εξαλλοσύνες, οι ψευδαισθήσεις μεγαλείου, η προβολή του πολέμου ως ενός απλού βιντεοπαιχνιδιού. Η προβολή του αιτήματος για ειρήνη και μη συμμετοχή εμφανίζεται ως μια ριζοσπαστική, ουτοπική, ακόμα και προδοτική πράξη. Για μια μεγάλη μερίδα μάλιστα χούλιγκαν της κυβέρνησης, κυρίως στα κοινωνικά δίκτυα, η απόσταση από την πραγματικότητα μεγαλώνει καθημερινά. Τη μία μέρα συνδέουν τη φρεγάτα «Κίμωνα» με τους Περσικούς Πολέμους. Την επόμενη, κατηγορούν τον Ισπανό πρωθυπουργό ως φιλότουρκο και υποστηρικτή του ιρανικού καθεστώτος. Δεν είναι τυχαίο πάντως. Για να εξασφαλιστούν η αποδοχή, η συναίνεση, η συμμετοχή σε τέτοιους πολέμους, θα πρέπει να θαφτεί η αντίθεση, ακόμα και ή αμφισβήτηση, κάτω από κραυγές, αποσπασματικές αναρτήσεις και δίλεπτα προπαγανδιστικά reels.

 του Ανδρέα Πιπερίδη
Οι Βρετανοί στρατιώτες πάτησαν για πρώτη φορά το πόδι τους στην Κύπρο το 1878, όταν, στο πλαίσιο μιας μυστικής συνθήκης, η Οθωμανική Αυτοκρατορία συμφώνησε να μεταβιβάσει τη διοίκηση του νησιού στο Ηνωμένο Βασίλειο με αντάλλαγμα τη βρετανική υποστήριξη έναντι των ρωσικών απαιτήσεων στο Συνέδριο του Βερολίνου. Το 1914, αφού η Οθωμανική Αυτοκρατορία εισήλθε στον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο στο πλευρό των Κεντρικών Δυνάμεων, το Ηνωμένο Βασίλειο προσάρτησε την Κύπρο. Το νησί έγινε επίσημα αποικία του στέμματος δύο χρόνια αφότου η Τουρκία παραιτήθηκε από τις διεκδικήσεις της επί της Κύπρου με το άρθρο 20 της Συνθήκης της Λωζάνης του 1923. Μετά από έναν μακρύ αντιαποικιακό αγώνα, που σημαδεύτηκε από την πυρπόληση του βρετανικού κυβερνείου στην Λευκωσία το 1931, μαζικές διαδηλώσεις και ένοπλο αγώνα τη δεκαετία του 1950, οι ΝΑΤΟϊκοί σύμμαχοι Ελλάδα, Τουρκία και Ηνωμένο Βασίλειο αποφάσισαν το πλαίσιο για ένα δικοινοτικό ανεξάρτητο κράτος στην Κύπρο, στις 11 Φεβρουαρίου του 1959 στη Ζυρίχη. Η συμφωνία αυτή προέβλεπε τη συνέχιση της βρετανικής κυριαρχίας σε ορισμένες περιοχές της Κύπρου, με την ακριβή έκταση να αποτελεί αντικείμενο μεταγενέστερης διαπραγμάτευσης με τους Κύπριους αντιπροσώπους. Αξίζει να σημειωθεί ότι η συμφωνία έγινε χωρίς τη συμμετοχή των Κυπρίων αντιπροσώπων και τους παρουσιάστηκε ως μια συμφωνία-πακέτο που δεν υπόκειτο σε διαπραγμάτευση.

ΛΕΩΝΙΔΑΣ ΒΑΤΙΚΙΩΤΗΣ
Τεράστιες και απρόβλεπτες σε έκταση συνέπειες θα έχει η δολοφονία του ανώτατου θρησκευτικού ηγέτη του Ιράν Αγιατολάχ Αλί Χαμενεΐ από το Ισραήλ και τις ΗΠΑ. Με όρους άσκησης εξουσίας η δολοφονία του, μαζί με μέλη της οικογένειάς του, δεν θα έχει καμία συνέπεια, δεν θα επηρεάσει ούτε την λειτουργία, ούτε τη συνοχή του κράτους. Θα αυξήσει ωστόσο την επιρροή της θρησκευτικής ηγεσίας στο Ιράν, μιας και αποδεικνύεται ότι λόγω της αδιαλλαξίας και ακεραιότητάς της αποτελεί τον νούμερο ένα εχθρό του ιμπεριαλισμού

Γιάννος Κατσουρίδης
Έχει ήδη δημοσιοποιηθεί αριθμός μετρήσεων της κοινής γνώμης (δημοσκοπήσεις) ενόψει των βουλευτικών εκλογών του Μαΐου 2026. Αν και αρκετά νωρίς για ασφαλή συμπεράσματα, η επανάληψη ορισμένων μοτίβων, η σύγκλιση ευρημάτων σε βασικούς δείκτες και η ένταση της ρευστότητας που καταγράφεται, συνιστούν μια πρώτη σοβαρή ένδειξη ότι δεν βρισκόμαστε απλώς μπροστά σε μια «συνηθισμένη» προεκλογική περίοδο, αλλά σε ένα περιβάλλον που πιθανότατα θα μεταβάλει ισορροπίες και «σταθερές» ετών.

Τζον Μερσχάιμερ
Ο Τζον Μερσχάιμερ γράφει για την αποτυχία της απόπειρας αλλαγής καθεστώτος στο Ιράν.

ΔΙΟΝΥΣΗΣ ΕΛΕΥΘΕΡΑΤΟΣ
Έλεος, πια… Από την 29^η Μαΐου, κάθε ημέρα και κάθε βράδυ τα περισσότερα Μέσα ενημέρωσης βομβαρδίζουν το κοινό τους με το ίδιο κλισέ: 
 
 
«Ό,τι κι αν πιστεύει κανείς για τον τεθνεώτα Κωνσταντίνο Μητσοτάκη και τη συνολική πολιτική του, υποχρεούται να του αναγνωρίσει την οξυδέρκεια που επέδειξε ως προς τα δημοσιονομικά». Συχνότατα έπεται η επωδός που ήταν μόνιμη στα χείλη του ίδιου του Κων. Μητσοτάκη: Πως αν είχε κυβερνήσει «μερικά ακόμη χρόνια, η χώρα δεν θα είχε φθάσει έως εδώ». Διότι ο επίτιμος θα είχε νοικοκυρέψει, αν μη τι άλλο, τα  οικονομικά…

Του Κώστα Ράπτη
Όταν το 1823 ο τότε πρόεδρος των ΗΠΑ Τζέιμς Μονρόε διατύπωσε το "δόγμα” που έκτοτε συνδέθηκε με το όνομά του, οι χώρες της Λατινικής Αμερικής μόλις αποκτούσαν την ανεξαρτησία τους από την ισπανική αποικιοκρατία και η αναδυόμενη βορειοαμερικανική δύναμη καθιστούσε σαφές ότι οι αποχωρούντες Ευρωπαίοι "παίκτες” δεν θα είχαν δυνατότητα επιστροφής στο Δυτικό Ημισφαίριο

Παναγιώτης Σωτήρης
Οι διαγραφές φοιτητών δεν επιλύουν κανένα πρόβλημα. Θα δημιουργήσουν, όμως, πολλά

ΔΙΟΝΥΣΗΣ ΕΛΕΥΘΕΡΑΤΟΣ
Τελικά τι να κάνουμε, εμείς οι Ευρωπαίοι; Να ελπίσουμε ότι θα μας… σώσει ο Ντόναλντ Τραμπ από την παρακμή που βιώνουμε στη Γηραιά Ήπειρο; Να εναποθέσουμε στη «θεσμική Ευρώπη» την προσδοκία πως θα αναχαιτιστεί, κάπως, ο «τραμπισμός», ή τουλάχιστον οι χειρότερες εκφάνσεις του; Τα διλήμματα που κομίζει το  νέο, φαινομενικό διεθνές «μπρα ντε φερ» ανάμεσα στον Τραμπ και την Ευρώπη θα ήταν για γέλια, εάν η εποχή μας δεν φρόντιζε να «πακετάρει» τόσους κινδύνους μέσα σε δέματα ιλαρότητας.

 του Διονύση Ελευθεράτου
Κάτι ασυνήθιστο (και γι’ αυτό εντυπωσιακό) χαρακτήριζε τον κεντρικό τίτλο της εφημερίδας «Το Βήμα», την Κυριακή 30 Νοεμβρίου 2025. Ο τίτλος αναφερόταν στο ουκρανικό και τις γεωπολιτικές προεκτάσεις του: «Η ‘αναγνώριση εδαφών’ τρομάζει την Ελλάδα». Ποιο είναι εδώ το ασυνήθιστο; Ότι παρουσιάζεται σε «συστημικό» μέσο ενημέρωσης τρομαγμένη η Ελλάδα, δηλαδή η κυβέρνηση και η διπλωματία της.

Αντώνης Νταβανέλος
Το βιβλίο του Αλέξη Τσίπρα, «Ιθάκη», χαρακτηρίζεται από ένα κουραστικό, σχεδόν απωθητικό, υπερμέγεθες «Εγώ», που παρουσιάζεται στις σελίδες του ως ο καθοριστικός πρωταγωνιστής μιας θυελλώδους περιόδου κοινωνικών και πολιτικών συγκρούσεων. Έχοντας διαλέξει τη μορφή του έπους (!), ο Τσίπρας παρουσιάζει τον εαυτό του πότε σαν Αχιλλέα, πότε σαν Ιάσωνα, πότε σαν Οδυσσέα…

ΘΑΝΑΣΗΣ ΣΚΑΜΝΑΚΗΣ
Διάβασα το βιβλίο με προσοχή, είναι μεγάλο 759 σελίδες μεγάλου σχήματος, γιατί  πηγαίνει σε λεπτομέρειες που ίσως να μας είναι αχρείαστες, αλλά οικοδομούν το πρόσωπο που θέλει ο συγγραφέας. Δεν είναι όμως κουραστικό. Είναι γλαφυρό, καλογραμμένο και ευανάγνωστο. Σα να διαβάζεις σε αυτοβιογραφικό μυθιστόρημα τα πάθη ενός πολιτικού ηγέτη.

Δημήτρης Καλτσώνης
Διανύουμε μια σκοτεινή περίοδο. Η ακροδεξιά ανέρχεται σχεδόν παντού επιφέροντας σαρωτικές αλλαγές σε βάρος της δημοκρατίας και των κοινωνικών δικαιωμάτων. Για να κατανοήσουμε τη φύση της πρέπει πρωτίστως να εντοπίσουμε τη βασική αιτία ανόδου του ακροδεξιού κύματος. Αυτή είναι η ίδια η οικονομική κρίση, η ανάγκη και η ευκαιρία που δίνεται σε τμήμα τουλάχιστον της κυρίαρχης τάξης, στο πιο επιθετικό, αρπακτικό τμήμα του κεφαλαίου, να αναδιανείμει βίαια τον πλούτο σε όφελός της. Θύματα αυτής της βίαιης αναδιανομής είναι κύρια οι λαϊκές τάξεις, τρίτες, πιο αδύναμες, χώρες αλλά ενίοτε και τμήματα της ολιγαρχίας.

Παναγιώτης Σωτήρης
Το αμερικανικό σχέδιο για την Ουκρανία έχει πολλά εμπόδια να συναντήσει στη διαδρομή του

Μίκα Αγραφιώτου
Ο Ζόραν Μαμντάνι, ο 34χρονος Μουσουλμάνος δημοκρατικός σοσιαλιστής που έθεσε υποψηφιότητα για τη δημαρχία της Νέας Υόρκης, φαίνεται πως τα κατάφερε. Εκτός του ότι εξελέγη πανηγυρικά δήμαρχος της πόλης που βρίσκεται στην καρδιά του καπιταλισμού, κατάφερε να κινητοποιήσει δεκάδες χιλιάδες κόσμου ώστε να υποστηρίξουν έμπρακτα την πολιτική του καμπάνια, να βγουν στους δρόμους της πολιτείας και να απευθυνθούν πόρτα-πόρτα στους κατοίκους της, πολιτικές δράσεις σχεδόν πρωτοφανείς για την Αμερική από τη δεκαετία του 1970 και έπειτα.