Αξιοσημείωτη ενίσχυση της «Ανυπότακτης Γαλλίας» στις δημοτικές εκλογές

Γιάννης Καυκιάς – Παρίσι

Αξιοσημείωτη ενίσχυση της «Ανυπότακτης Γαλλίας», μέτρια επιτυχία της λεπενικής άκρας δεξιάς (με σταθεροποίηση κυρίως των δυνάμεών της στις πόλεις της μεσογειακής ακτής), υποχώρηση της παραδοσιακής δεξιάς προς όφελος, κυρίως της άκρας δεξιάς, κονιορτοποίηση του μακρονικού ακραίου κέντρου, υποχώρηση των σοσιαλιστών και των συμμάχων τους Πρασίνων και ΓΚΚ παρά την «πρωτιά» τους σε ορισμένους μεγάλους δήμους (κυρίως στο Παρίσι και στη Μασσαλία). Αυτές είναι βασικά οι τάσεις του πρώτου γύρου των γαλλικών δημοτικών εκλογών της Κυριακής 15/3, μαζί με την μεγάλη αποχή (42%), αν και ελαφρώς μικρότερη εκείνης των αντίστοιχων εκλογών του 2020.

Η επιτυχία της «Ανυπότακτης Γαλλίας» είναι ακόμη πιο σημαντική αν λάβει κανείς υπόψη του την λυσσαλέα επιχείρηση απομόνωσής της μετά τον θάνατο ενός νεαρού νεο-ναζί στην Λυόν πριν ένα μήνα στη διάρκεια συμπλοκής μιας ομάδας αυτού του φυράματος με μέλη της αντιφασιστικής νεολαιΐστικης οργάνωσης «Νέα Φρουρά» που πρόσκειται στο κόμμα του Μελανσόν, καθώς και τον καταιγισμό από κατηγορίες εναντίον του για αντισημητισμό επειδή τόλμησε να προφέρει το όνομα του αμερικανο-εβραίου χρηματιστή Τζέφρι Επστάιν εβραϊστί (Επστάιν) και όχι αγγλιστί (Έπστιν), κυρίως δε λόγω της υποστήριξής του στον αγώνα των Παλαιστινίων… Αξίζει να σημειωθεί ότι σ’ αυτές τις εκστρατείες απομόνωσης του κόμματός του πρωτοστάτησε σχεδόν το σύνολο του πολιτικού κατεστημένου, από τον λεπενικό «Εθνικό Συναγερμό», την μακρονική κυβέρνηση και τα κατάλοιπα της παραδοσιακής δεξιάς μέχρι τους σοσιαλιστές και, ως ένα βαθμό, τους άλλους «συμμάχους» της «Ανυπότακτης Γαλλίας» στο πλαίσιο του ντεφάκτο πεθαμένου πια «Νέου Λαϊκού Μετώπου, το ΓΚΚ και τους Πράσινους…

Σ’ αυτές τις εκλογές, οι τελευταίοι κατέβηκαν στην συντριπτική πλειονότητα των περιπτώσεων σε κοινούς συνδυασμούς με τους σοσιαλιστές, ενώ η «Ανυπότακτη Γαλλία» κατέβασε σχεδόν παντού ξεχωριστά ψηφοδέλτια σε συμμαχία, κατά τόπους, με το Νέο Αντικαπιταλιστικό Κόμμα του Μπεζανζενό και άλλες μικρότερες οργανώσεις τις ριζοσπαστικής Αριστεράς.

Η «Ανυπότακτη Γαλλία», (που μετέχει, ας σημειωθεί, για πρώτη φορά σε δημοτικές εκλογές σε εθνική κλίμακα) απέσπασε από τον πρώτο κιόλας γύρο από τους σοσιαλιστές- με 18 μονάδες διαφορά (50,5% έναντι 32%!) – το ιστορικό αριστερό προπύργιο του Σεν-Ντενί που οι τελευταίοι είχαν πάρει το 2020 από το ΓΚΚ, τους υπερσκελίζει σε μια σειρά μεγάλες πόλεις με ισχυρές πιθανότητες νίκης στον Β΄γύρο (Ρουμπέ, 47%, Τουλούζη, 27%, Λιμόζ, 25%, μεταξύ άλλων) και τους απειλεί σε πολλά πρώην προπύργιά τους με ποσοστά που ξεπερνούν το 20%, όπως στη Λίλη, μεταξύ άλλων. Σε πολλές άλλες πόλεις, οι συνδυασμοί της «Ανυπότακτης Γαλλίας» και των συμμάχων της πιάνουν ποσοστά πάνω από το 10% (13,7% στο Παρίσι, 12,6% στη Μασσαλία, 19% στη Ρεν, 20% στην Αβινιόν, 16% στο Μονπελιέ, 18% στη Βιλορμπάν, 15% στην Γκρενόμπλ, 13% στο Στρασβούργο), που τους επιτρέπουν να πάρουν μέρος και στον Β΄γύρο.

Ας σημειωθούν, με την ευκαιρία, και τα κάθε άλλο παρά ευκαταφρόνητα ποσοστά της «Εργατικής Πάλης» σε πολλούς από τους 243 δήμους που κατέβασε συνδυασμούς (18% στο Μανί-λε- Κομπιένιε, 17,63% στο Εριμονκούρ, 16% στο Οτενκούρ, 13% στο Φουρμί, 9% στο Λε Υλίς, 8% στο Φουάρ και στο Βαλεντινέ, 8,43% στην Βιλφοντέν, 10% στο Γκραν Λυσέ, κ.λπ.)

Τα αστικά μέσα ενημέρωσης (μεταξύ άλλων οι εφημερίδες Λε ΜοντΛιμπερασιόν, Παριζιέν) χαρακτηρίζουν σημαντική την ενίσχυση της «Ανυπότακτης Γαλλίας, αναδεκνύοντας ταυτόχρονα την αποτυχία της προσπάθειας απομόνωσής της από μέρος του συνόλου του πολιτικού κατεστημένου, την επιτυχία της «συγκρουσιακής γραμμής» του Μελανσόν και την ενίσχυση των πιθανοτήτων του να κερδίσει το στοίχημα πρόσβασής του στον Β΄γύρο των προεδρικών εκλογών του 2027 μετατρέποντάς τον έτσι σε «μονομαχία άκρας δεξιάς- άκρας αριστεράς».

Η ηγεσία αυτού του κόμματος χαρακτήρισε την επιτυχία του «ιστορική» και τάχθηκε υπέρ της συγκρότησης αντιφασιστικού μετώπου (όπως άλλωστε και το Νέο Αντικαπιταλιστικό Κόμμα) για την απόκρουση της άκρας δεξιάς στον Β΄γύρο της ερχόμενης Κυριακής, προτείνοντας την «τεχνική» συγχώνευση συνδυασμών που θα επιτρέπει σ’αυτόν που έρχεται δεύτερος να εκλέξει τους συμβούλους που αντιστοιχούν στη δύναμή του χωρίς, ωστόσο, να μετέχει στην πλειοψηφία του νεοεκλεγόμενου δημοτικού συμβουλίου.

Η ηγεσία του ΣΚ απέκλεισε κάθε συνεργασία σε εθνικό επίπεδο, ευθυγραμμιζόμενη, ουσιαστικά, με τον ακροδεξιό Εθνικό Συναγερμό και το κόμμα της παραδοσιακής δεξιάς LR που απηύθυναν πρώτοι έκκληση προς αυτή την κατεύθυνση. Αναλαμβάνει, έτσι, την ευθύνη ενδεχόμενης νίκης της λεπενικής άκρας δεξιάς (Μασσαλία, πχ.) ή της δεξιάς σε συμμαχία με την τελευταία (Παρίσι). Σε πολλές πόλεις, όμως, όπου η Ανυπόταχτη Γαλλία υπερισχύει, οι σύμμαχοι των σοσιαλιστών, Πράσινοι και ΓΚΚ, καθώς και πολλοί σοσιαλιστές υποψήφιοι αποδοκιμάζουν έμπρακτα τη θέση της σοσιαλιστικής ηγεσίας, προχωρώντας σε συνεργασία με τους συνδυασμούς του κόμματος του Μελανσόν και των συμμάχων του.