Η πρόσφατη κοινωνική έκρηξη προκάλεσε πλήθος σχολιασμών στο χώρο των ΜΜΕ από ένα πολύ μεγάλο αριθμό διαμορφωτών της κοινής γνώμης, είτε διανοουμένων είτε δημοσιογράφων. Το εύρος των επιχειρημάτων παρουσίασε μια μεγάλη ποικιλία με την οποία δεν μπορούμε να ασχοληθούμε στο πλαίσιο ενός άρθρου. Θα μας απασχολήσει όμως η μερίδα εκείνη των σχολιαστών που πέραν από τα κροκοδείλια δάκρυα που έχυσαν για «το καημένο το παιδί» κατέκλυζαν συνεχώς το κοινό στο οποίο απευθύνονταν με τις «βαθύτατες ανησυχίες τους για το που πάει αυτός ο τόπος» εκφράζοντας στην πραγματικότητα την πιο καθαρή γραμμή του κεφαλαίου και της άρχουσας τάξης.
Από τα τέλη του περασμένου Σεπτέμβρη γνωστοποιήθηκαν οι θέσεις της Κ.Ε. του ΚΚΕ για το 18ο συνέδριο του Κόμματος. Το παρόν σημείωμα επιχειρεί να τοποθετηθεί κριτικά στο περιεχόμενό τους. Στο επόμενο τεύχος του Εκτός γραμμής θα υπάρχει αντίστοιχο κείμενο που θα αφορά τις θέσεις της ΚΕ του ΚΚΕ για τον Σοσιαλισμό και στο μεθεπόμενο τεύχος ένα άλλο κείμενο που θα αποτιμά τον προσυνεδριακό διάλογο και τις αποφάσεις του Συνεδρίου.
Τους τελευταίους μήνες, αλλά ιδιαίτερα τις τελευταίες εβδομάδες, γίναμε μάρτυρες μιας πολύ σοβαρής κρίσης που αφορούσε καταρχήν τον χρηματοπιστωτικό τομέα των ΗΠΑ, η οποία σε δεύτερο χρόνο επεκτάθηκε και στις περισσότερες ευρωπαϊκές χρηματαγορές.
Σχετικά με τα αποτελέσματα των πρόσφατων Προεδρικών εκλογών στην Κύπρο και την προοπτική επίλυσης του Κυπριακού.
Το πρώτο σημείο στο οποίο θα πρέπει να σταθούμε για να κατανοήσουμε τις πρόσφατες εξελίξεις που έλαβαν στο χώρο του ΠΑΣΟΚ, είναι να επιχειρήσουμε να ερμηνεύσουμε την ήττα των εκλογών του προηγούμενου Σεπτεμβρίου. Όπως δείχνουν όλες οι σχετικές δημοσιογραφικές πληροφορίες, ήταν μια ήττα που σχεδόν κανείς μέσα στην ηγετική ομάδα, και βεβαίως ούτε ο Γ. Παπανδρέου, περίμενε.
Με το παρόν κείμενο δε φιλοδοξούμε να εξάγουμε σε βάθος συμπεράσματα για τα εκλογικά αποτελέσματα. Προσπαθούμε ωστόσο να ανιχνεύσουμε την πολιτική συμπεριφορά ανά κοινωνικό στρώμα και κοινωνική κατηγορία, με μια γενική αναφορά στο τέλος για τα πολιτικά κόμματα, έτσι ώστε να προκύψουν χρήσιμα συμπεράσματα για τη στρατηγική της επαναστατικής αριστεράς.
Χωρίς να επιδιώκουμε να γίνουμε μελοδραματικοί θεωρούμε πως η μετάβαση από το λεγόμενο «υπαρκτό σοσιαλισμό» στον υπαρκτό καπιταλισμό μόνο δυστυχία, προβλήματα και πόνο επιφύλασσε για τη μεγάλη πλειοψηφία των εκεί λαϊκών στρωμάτων.
Το συγκεκριμένο άρθρο επιχειρεί να διαφωτίσει την προέλευση, τις βασικές θέσεις και τη στρατηγική του Κομμουνιστικού Κόμματος Νεπάλ (μαοϊκού). Η επιλογή αυτή έγινε γιατί εκτιμούμε πως πρέπει να τύχει τους ενδιαφέροντός μας μια ένοπλη εξέγερση που καθοδηγείται από ένα μαοϊκό κομμουνιστικό κόμμα και η οποία μέσα σε 9 χρόνια έχει κατορθώσει να εξαπλωθεί στο μεγαλύτερο μέρος της χώρας.
Συμπληρώθηκαν πρόσφατα 40 χρόνια από τη δολοφονία του Σωτήρη Πέτρουλα από τους κατασταλτικούς μηχανισμούς του μετεμφυλιακού κράτους της Δεξιάς. Στην πραγματικότητα η θυσία του νέου αυτού αγωνιστή της Αριστεράς έχει μια διττή διάσταση.
Η πραγματοποίηση του 17ου συνεδρίου του ΚΚΕ έφερε στην επιφάνεια όχι μόνο τις γνωστές αντιφάσεις που ταλανίζουν τον αγωνιστικό ρεφορμισμό εδώ και αρκετά χρόνια, αλλά και μια σειρά από νέες παραμέτρους τις οποίες η επαναστατική αριστερά θα πρέπει να μελετήσει με σοβαρότητα έτσι ώστε να μπορέσει να χαράξει και την αντίστοιχη στρατηγική της. Αλλά ας πάρουμε τα πράγματα με τη σειρά.